Mam program i co z tego?

Aby program nadawał się do czegokolwiek należy zamienić go na formę zrozumiałą dla komputera przy użyciu programu zwanego kompilatorem. Jednak często zdarza się, że program składa się z wielu plików źródłowych zawierających poszczególne fragmenty programu.

Plik źródłowy jest to plik tekstowy zawierający kod źródłowy programu zapisany w języku programowania.

W takim wypadku po kompilacji otrzymujemy wiele plików, które trzeba połączyć ze sobą w jeden plik wykonywalny. Do tego celu służy program zwany linkerem.

Linker to program dokonujący łączenia skompilowanych plików źródłowych i bibliotek w jedną całość – gotowy do uruchomienia program.

Dopiero po dokonaniu całego tego procesu (kompilacja+linkowanie) otrzymujemy gotowy program. Aby ułatwić ten proces stworzono programy zwane IDE (ang. Integrated Development Envoirment – Zintegrowane Środowisko Programistyczne), które zawierają w sobie zarówno kompilator jak i linker. Dodatkowo posiadają wbudowany edytor źródła, pomoc i wiele innych użytecznych narzędzi.

Edytor źródła to program edycji tekstu posiadający wiele przydatnych dla programisty dodatkowych funkcji, które ułatwiają pracę nad programem. Najczęściej spotykane opcje to: kolorowanie składni programu, dopowiadanie nazw czy obsługa wielu plików źródłowych jednocześnie.

W następnym poście przedstawię wam kilka środowisk programistycznych C++ wraz z obrazkami przedstawiającymi ekran komputera podczas wykonywania określonych czynności. Ich najważniejszą zaletą jest to, że oprócz samego kompilowania i linkowania potrafią także wykrywać i sygnalizować błędy w programie, a także w różnym stopniu wspomagają pracę programisty przy eliminowaniu popełnionych błędów oraz przy tworzeniu skomplikowanych programów.

Pierwszy program

Zapewne od razu chcielibyście napisać program robiący coś konkretnego ,ale nie ma tak dobrze. Wykorzystamy metodę „małych kroków”, tzn. będziemy poznawać małe ilości wiadomości, ale dobrze i przystępnie wytłumaczone (mam nadzieję). Zaczniemy od poznania budowy programu w C++ na bazie programu, który po uruchomieniu nie pobiera żadnych danych od osoby go używającej (użytkownika) i nic nie wyświetla na ekranie monitora, czyli teoretycznie nic nie robi.

Oto i on:

/*Program „nie robiący nic”*/
/*Plik: nic.cpp*/

int main( void)//miejce gdzie wszystko się zaczyna – czyli sygnał dla komputera, gdzie rozpoczyna się nowy program

{//nawias rozpoczynający program

}//nawias kończący program

Prostota przede wszystkim. Każdy program rozpoczyna się od wykonania funkcji (o tym co to jest funkcja opowiem później) int main( void) , to tu kieruje się komputer po rozpoczęciu programu i od tego miejsca po kolei wykonywane są kolejne instrukcje ujęte między nawias początkowy { i końcowy } , czyli zawarte w ciele funkcji. Pozostaje jeszcze jedna kwestia „do czego służą pierwsze dwie linijki i tekst po //”. Otóż są to komentarze.

Komentarze to informacje dla osoby oglądającej kod źródłowy, o tym do czego służy dana linijka lub fragment programu. Kompilator pomija komentarze i nie mają one dla niego żadnego znaczenia, tak jakby ich „nie widział”, więc do komputera w ogóle one nie dotrą. W C++ występują dwa rodzaje komentarzy:

-   rozpoczynające się od /* i kończące na */ , gdzie cały tekst między tymi znacznikami jest pomijany bez względu na to ile linii zajmuje. Służą często jako „wizytówki programu” tzn. wstęp do kodu źródłowego z nazwą i krótkim opisem działania programu, lub jako opisy działania poszczególnych bloków programu.

-   rozpoczynające się od // i kończące wraz z końcem linii, używane najczęściej do opisu, czym zajmuje się dana linia.

Na początek trochę teorii

Komputer pomimo swej złożoności jest jedynie bierną maszyną. Jeżeli chcemy aby wykonywał jakąś czynność to musimy go jej nauczyć. Komputer nie rozumie jednak żadnego języka używanego przez ludzi, dlatego konieczne stało się stworzenie nowych języków zrozumiałych dla komputera. Sposób rozwiązania przez komputer jakiegoś zadania nazwano algorytmem, a algorytm zapisany w języku zrozumiałym dla komputera programem.C++ zalicza się do języków wysokiego poziomu, co oznacza że człowiek pisze w nim językiem podobnym do języka ludzkiego (w tym przypadku angielskiego), a kompilator tłumaczy to na język zrozumiały dla komputera czyli tzw. kod maszynowy.

Kod maszynowy to określenie języka programowania niskiego poziomu, który jest bezpośrednio wykonywany przez procesor komputera. Jest to język bardzo trudny do zrozumienia dla człowieka, dlatego często stosuje się tłumaczenie na ten język z języka wysokiego poziomu specjalnym, odrębnym programem (kompilator).

Tworzenie programu, składa się z wielu następujących po sobie faz, przez które musi przebrnąć programista. Zawsze należy rozpocząć od dokładnego zapoznania się z celem tworzenia programu, czyli: dokładnie sprecyzować jakie czynności będzie wykonywał program, jakie dane będzie pobierał od użytkownika, co będzie wynikiem jego działania.

Dane to informacje, które program pobiera od użytkownika, przetwarza i które są wynikiem jego działania.

Ważne jest aby dobrać odpowiedni sposób rozwiązania danego problemu np. z jakich wzorów matematycznych lub fizycznych warto skorzystać, jakie algorytmy (sposoby) można zastosować.

Algorytm jest to ogólnie mówiąc przepis, jak rozwiązać dany problem.

Wstęp

Kurs ten powstał z myślą o ludziach, którzy wcześniej nie mieli styczności
z programowaniem i chcą przygodę tą rozpocząć od C++. Dlaczego akurat C++? Odpowiedź jest prosta. Jest to język o dużych możliwościach i powstaje w nim większość oprogramowania na komputery osobiste.

Przejdźmy do spraw technicznych.

Kompilator to program tłumaczący polecenia zapisane w C++ na postać zrozumiałą dla komputera.

Kod źródłowy to często używane w programowaniu pojęcie, oznaczające program zapisany w danym języku programowania. Często stosuje się samo słowo „kod” zamiast całego wyrażenia.

Aby wyróżnić go spośród tekstu zastosuję inną czcionkę i kolor. Tak więc tekst programu będzie wyróżniony w taki sposób, a komentarze do programu w taki sposób.